invoer_kist_in_crematieoven_crematorium_dierenNa afloop van de plechtigheid in de aula, gaat de kist naar de ovenruimte. De aanwezige bloemstukken worden -al naar gelang de wens van de nabestaanden- naar de bloemenheuvel of een andere speciale plek op het terrein van het crematorium gebracht. Meestal gebeurt dat direct na de plechtigheid, zodat familie en belangstellenden deze nog eens rustig kunnen bekijken. Ook is het mogelijk de bloemen mee te nemen of te laten vernietigen. De nabestaanden krijgen meestal de kaarten en linten na de plechtigheid door de uitvaartverzorger aangeboden, soms met een klein boeketje gemaakt van bloemen uit de bloemstukken.

De doods-/crematiekist
doodskist - Beslag:

De voorkeur voor kistbeslag gaat uit naar kistbeslag van hout. Als een ander kistbeslag wordt gebruikt dan wordt dit verwijderd door het crematorium. Kistbeslag dat alleen via de binnenkant van de kist kan worden verwijderd dient door de uitvaartleider/-verzorger zelf te worden verwijderd. De medewerkers van het crematorium openen in principe geen kisten.
- Afmetingen van de kist:
Breedte: 85 cm, hoogte 74 cm en lengte: 220 tot 240 cm. (vraag altijd bij het desbetreffende crematorium voor de eventuele maximale maten, er zijn crematoria waar grotere matengecremeerd kunnen worden) Alle afmetingen zijn inclusief handvatten, deksel en beslag.
- Gewicht:
Het maximale toegestane gewicht van de kist met de overledene is 150 kg.
Is het totale gewicht boven 150 kg dan moet eerst overlegd worden met het crematorium.
- Lijkplank:
Crematie zonder kist: de mogelijkheid bestaat om een overledene op een zogenaamde lijkplank met een opstaande rand van minimaal 10 tot 20 cm te cremeren. In dit geval mogen geen lichaamsdelen zichtbaar zijn. Voor de feitelijke crematie dient soms gebruik te worden gemaakt van een speciaal voor de lijkplank gemaakt deksel. Vraag altijd bij een crematorium -bij het gebruik van een lijkplank- over de daar gelden voorwaarden voor een lijkplank.

Controle
Bij de kist moeten de volgende documenten aanwezig zijn:
- het "verlof tot verbranding"
- een apart document met de naam van de overledene en
- de kist-verklaring.
Bij aankomst van de kist in het crematorium wordt de kistverklaring afgegeven door de uitvaartverzorger. Hierop staat het kistregistratienummer. Dit nummer moet weer overeenkomen met het nummer van de sticker op de kist zelf.
Bij controle van deze documenten moeten de namen overeenkomen en het nummer op het document en op de kist identiek zijn. Mocht één van deze documenten ontbreken of niet overeenkomen, dan wordt er niet gecremeerd: de wet verbiedt dat uitdrukkelijk.

Het vuurvaste identificatiesteentje
Naast de bovengenoemde documenten, heeft het crematorium een eigen controle, namelijk een vuurvast identificatiesteentje met daarop een uniek nummer.
Dit is het 'crematie identificatie-nummer' van het crematorium. 
vuurvast_crematiesteentje
Het vuurvaste steentje blijft bij de as en wordt pas verwijderd als er tot verstrooiing wordt overgegaan.
Als laatste worden -ter dubbele controle en archivering- de naam van de overledene, de datum van overlijden, het registratie/ documentnummer, het nummer van het identificatiesteentje en de tijd van invoer c.q. ruiming genoteerd. Deze gegevens worden voorzien van de handtekening van de crematoriummedewerker, die dienst heeft bij de crematieovens.

Registratie en identificatie
Bij een crematie of begrafenis wordt het nummer van de sticker in een register en/of archief opgenomen.
In dit register wordt naast het nummer (eigen nummer bij veel crematoria) ook de naam en de geboorte- en overlijdensdatum van de overledene vermeld.  

Opmerking
In veel crematoria in Nederland wordt naast het vuurvaste identiteitssteentje dat meegeleverd wordt in de doodskist ook een eigen identificatiesteentje gebruikt. Dat gebeurt wanneer de kist in de crematieoven wordt ingevoerd. Ook dit eigen vuurvast identiteitssteentje heeft een nummer. Dit steentje wordt bewaard in de asbus ter identificatie van de as. Het eerder vermelde meegeleverde steentje in de kist wordt verwijderd uit de as.

De crematie en de daarbij behorende (milieu)voorschriften
Voordat de kist wordt ingevoerd in de crematieoven worden de plastic- of metalen handvatten van de kist gehaald. Dit zowel ter bescherming van het milieu als van de oven.De plastic handvatten worden verwijderd, omdat zij pvc kunnen bevatten en dus schadelijk zijn. De metalen handvatten worden verwijderd omdat deze uit smeltbare legeringen kunnen bestaan en daardoor schadelijk zijn voor de oven. Het meest gewenst, ook voor het milieu, zijn de - bij voorkeur ongelakte- houten handvatten, deze worden namelijk mee verbrand. Eveneens uit milieutechnisch oogpunt genieten de ongelakte of enkel met waterbeits geverfde houten kisten de voorkeur. Steeds vaker komt het voor dat er spulletjes meegaan in de kist. Ook dan is het belangrijk op te letten, dat daarvan geen schadelijke stoffenbij verbranding vrijkomen. Of dat er schade aan de oven ontstaat, doordat de meegegeven flessen zijn gesmolten.

voorzijde_oveninvoer Voorzijde oven/invoer
Bij een aanvangstemperatuur van ± 800° C ( in de loop van de dag kan deze oplopen tot ± 1100° C) wordt de kist met het vuurvaste steentje ingevoerd in de crematieoven. Per keer wordt er één kist gecremeerd. Het cremeren van meerdere kisten tegelijk in één crematieoven wordt uitdrukkelijk door de wet verboden.

 

voorkant_oven Voorkant oven met links het bedieningspaneel

De ovens worden grotendeels computer gestuurd, zodat het proces na invoering vrijwel geheel automatisch verloopt. Qua uitstoot van gassen en dergelijke wordt aan de strengste milieuvoorschriften voldaan. Het crematieproces duurt ± anderhalf uur en vindt in principe direct na de plechtigheid plaats.
Als nabestaanden dat willen en dat vooraf aangeven, is het mogelijkaanwezig te zijn bij de daadwerkelijke invoer van de kist in de crematieoven.

 

cremulator_as_vermalerDe as-cremulator
De asbehandeling
Bij het ruimen van de crematieoven wordt de as met de metaalresten in een aslade opgevangen. Nadat de as is afgekoeld worden eerst de metaalresten -van een stalen heup, botpinnen, nietenen schroeven van de kist- verwijderd met behulp van een magneet. Daarna gaat de as door een ascremulator om de as fijn te maken. Hierbij komen dan ook alle non-ferro metalen zoals koper, amalgaam en goud vrij.
Alle vrijgekomen metalen worden verzameld en regelmatig naar een speciale smelterij overgebracht.
De opbrengst hiervan wordt elk jaar geschonken aan een goed doel. Ook als particulier kunt u hiereen voorstel voor doen. Het goede doel moet wel voldoen aan voorwaarden. Informatie hierover kunt u aanvragen bij het LVC , de landelijke vereniging van crematoria.

opslag_asbussen_crematorium_dieren  Opslagruimte van as in een crematorium
De asbewaring
Vervolgens wordt -afhankelijk van de gekozen asbestemming-de as met het identificatiesteentje overgedaan in een papieren zak, een verstrooibus, een as(bewaar)bus of verstrooikoker. Wordt de as bijvoorbeeld bijgezet in het columbarium, een urnenkelder, algemene nis, familiegraf of als de nabestaanden de asbus mee naar huis willen nemen, komt de as in een bewaarbus.
Gaat het om verstrooiing dan wordt de as overgebracht in een aszak -een papieren zak voor het verstrooien op of boven zee- of in een strooibus voor verstrooiing op het land. De verstrooikoker wordt gebruikt, wanneer bestaanden zelf willen verstrooien.
De asbewaarbus wordt overigens voorzien van een verzegelde deksel, waarin het identificatie nummer, de naam van de overledene en de datum van de crematie onuitwisbaar is gegraveerd.

 Al eerder is aangegeven dat het aan te raden is gebruik te maken van de mogelijkheid de as te bewaren in de algemene nis. De meeste crematoria hebben een algemene nis, juist om nabestaanden ook de tijd te geven een weloverwogen beslissing te nemen. Na een bepaalde periode wordt de opdrachtgever door het crematorium benaderd met de vraag of inmiddels bekend is wat er met de as moet gebeuren. Weet men het nog niet, dan kan in principe de bewaring van de as in de algemene nis onbeperkt verlengd worden tegenkosten. Het is belangrijk om de tijd te nemen na te denken over wat er met de as moet gebeuren, want een verstrooiing is onherroepelijk.

Wettelijke bewaartermijn voor de as
De as moet volgens wettelijk voorschrift minimaal 30 dagen in het crematorium worden bewaard. Pas na deze termijn kan er tot afgifte of verstrooiing worden overgegaan.


Terug naar Achter de schermen van een crematorium